Bunnahabhain 2007 ED

 Ik ben een Bunna-fan, ik zal het niet ontkennen. En ik ben een snob, dat zal ik evenmin tegenspreken. En ik ben een krent, ook daar is geen woord van gelogen. Toen ik dus deze fles in Schotland bij een local, Oban Whisky and Fine Wines, deze fles kocht, waande ik me de koning te rijk.

En terecht, hoewel hij voor mijn krenterige save it or savour it grens meer naar de save it kant neigde. Op vakantie evenwel, zoals jullie weten, geef je zomaar ineens 33 euro voor een halve pizza (Venetië), 100 euro voor één nacht (nee, smeerlappen - ik heb het over een camperplek) of 50 euro voor twee hamburgers met cola (Noorwegen) uit. Dus een fles van 90 pond opentrekken doe je dan ook makkelijker, 't is immers feest.

Deze negen jaar oude, op de voor mij zalige 46% gebottelde small batch (363 flessen, en ik had er één!! Yeah!) opent met wat scherp geweld maar is al snel een onmiskenbare unpeated nutty Bunna. Wat een zalig drankje, deze. Wat groen smakende banaan, noten, korte, vinnige peperige afdronk, smaakt onmiddellijk naar meer. De neus is vrij indifferent en scherp, de afdronk kort maar herkenbaar. Deze snob is tevreden maar deze krent vindt dat hij voor minder geld met een 12YO voor de helft van het geld beter af was geweest. Nou ja, de meneer van de winkel in Oban verstond zijn vak, het was een ouwehoer eersteklas, dus dat telt ook mee. Qua snob.

https://www.whiskybase.com/whiskies/whisky/89031/bunnahabhain-2007-ed#note-container

Eaglesburn 46% en CS

De Eaglesburn 46% Private Cask die ik onlangs zomaar in de schoot geworpen kreeg is een verrassende klapvoorjebekwhisky met afwijkende smaken die oosters aandoen; vijfkruidenpoeder, steranijs, scherpe watermunt. Ik heb een sterke associatie met Beerenburg, richting kruidenbitter dus. Ook de gedachte aan Amrut is onvermijdelijk.

Ik kreeg twee samples van mijn nieuwe Facebookvriend Chris, tevens medeminicaskhouder. We hebben beide (maar goed, baas boven baas, hij 8 en ik maar 4 liter) sinds kort ons eigenste eikenhouten vat. Hij schijnt er meerdere te hebben, op diverse plekken, met diverse inhouden van nooitvangehoordstokers - Mike, let effe op, wil je?

Het is een zeer herkenbaar en zéker niet veilig of middle-of-the-road product. Drie jaar op een dertig-litervaatje nieuw Europees eiken dat eerst nog 6 weken Oloroso gedragen heeft levert een oraal spektakelstuk van jewelste op. De newmake is licht gepeat, zo vermeldt mijn leverancier - en dat is fijn, zo in de verte en vooral in de afdronk voegt dat zeker een extra dimensie toe. Het is een branieschopper met een serieus autoriteitsprobleem, lijkt mij zo. Ik hou daar wel van. Of ik er nou per se een hele fles van wil, dat weet ik niet (naarmate ik nou wat verder in het sample gedoken ben verandert er iets - ik wil dus zeker wél een fles)- waarbij de bravoure een absolute aanrader is. In een wat brave kast vol brave flessen van brave merken met brave rijpingsverhalen heb je nog eens een bommetje om als talking point op tafel te zetten, hij maakt de tongen zeker los.

Ik heb ook nog een sample op cask strength, in ieder geval boven de 60%, de rest is kommaneukerij. Die komt binnenkort ook eens aan de beurt maar daaraan vooraf wil ik echt eerst een biertje of twee en een wat mildere whisky.

Eaglesburn, kortom, is On Fire (see what I did there?).

De CS enkele weken later. Na wat inleidende beschietingen in dacht ik wel klaar te zijn voor de CS. Dat was een misvatting. De bol van hollandse-stoofschotel-met-jenever staande aroma's vreten zich een weg door je tong. Jeneverbes, laurier, kruidnagel en peper; je zou denken dat het vat mee geweest is naar Oost-Indië, zo'n driehonderdvijftig jaar geleden.  Waar moet ik aan denken? Aan wierook in de kerk, overheersend, sfeervol en kersterig; droge zoute drop met een bitter randje; aan A'Bunadh, aan Amrut, aan Kavalan. Voorwaar geen nare referenties, zou ik zo zeggen. Spannend in ieder geval zéker - maar hier hoef ik écht geen fles van, het is te sterk, te medicinaal, rauw en ongenuanceerd. 

Samples: Bladnoch 20YO, Springbank 21YO, Highland Park 22 Ultimate, Glenmorangie Burgundy, Glendronach 14 Virgin Oak, Glenburgie 20 SV

https://www.whiskybase.com/whiskies/whisky/46293/bladnoch-1992-ba#note-container

 In de geur aardbeienlikeur, vers gezaagd hout, lekkere benzine (tja). Heerlijk complexe geur, waar je lang plezier van kan hebben. Zachte, zalig kruidig-zoete topwhisky. Het is een boterig snoepwinkeltje waar een fruitkar in gecrashed is. Banaan, lychee, abrikoos, kaneel, opmerkelijk afwezig citrus. Tjongejonge, wat een feest. Had ik er maar een fles - liever nog een doos - van.

https://www.whiskybase.com/whiskies/whisky/96205/springbank-21-year-old

88 punten. Subliem. 

https://www.whiskybase.com/whiskies/whisky/35327/highland-park-1989-vw#note-container

Zoals wel vaker ben ik teleurgesteld in deze HP. Van een 22 jarige whisky van een topmerk mag je meer verwachten dan "lekker, goed, smakelijk, aangenaam"- alle échte karakter ontbreekt.

https://www.whiskybase.com/whiskies/whisky/56/glenmorangie-burgundy-wood-finish

Lekker, zacht, makkelijk. Fraai staaltje merkvastheid. 

https://www.whiskybase.com/whiskies/whisky/17051/glendronach-14-year-old-virgin-oak-finish#note-container

Zachte, troostrijke, makkelijk toegankelijke maar niet al te complexe whisky. Prettige, kruidig-zoete geur met een hint van wierook. De smaak is minder opwindend dan de geur belooft. Hout in de droge afdronk; opmerkelijk genoeg zou je zweren dat er een tijdje sherryvaten aan te pas zijn gekomen. 

https://www.whiskybase.com/whiskies/whisky/82802/glenburgie-1995-sv#note-container

Glenburgie 20 jaar oude whisky; tot nu toe weinig succes voor dit merk bij mij. Zoet en nietszeggend, is mijn gemiddelde perceptie. Geur van ananas, zeer zoete tabak en kruiden. Ook de smaak is kruidig, de ricola's vliegen je om de oren. Wat geparfumeerd, kardemom? Iets chemisch,. alsof iemand in zijn thuislabje heeft geprobeerd de aroma's van marsepein te fabriceren. Mwah. Glenburgie is veel te vinden in blends. Dat snap ik wel.

Inchgower 14

 Geur van karton - niet van het vervelende soort - wordt al snel bloemig en zacht. Deze staat al vijf jaar (dicht) in de kast, te wachten op het definitieve oordeel - bewaren en verpatsen of niet? Of niet, dus. De waardestijging is te verwaarlozen (see what I did there?) en de waardering op WB loopt ook al de spuigaten niet uit.

Okee, plop, dus open nu. 14 jaar oud, op 43%. 't is een gladde jongen. Botervet mondgevoel, spoortje noten en hout, een bitter randje in de afdronk. Er zit wat kruidigs in, weinig specifiek. Ik word er niet per se blij van. Droog, stoffig, nu ook karton in de afdronk. Ik denk dat wanneer je deze met een zoete whisky als Glenmorangie 10YO zou blenden, de combinatie interessanter uitvalt dan deze whisky als single malt. Dat ga ik zeker eens proberen, ik heb nog ergens 100 ml van dat spul.

Dat gezegd hebbende, misschien ligt het aan mij, vandaag - het zou niet voor het eerst zijn dat de whisky een volgende keer meer plezier oplevert. Voor nu nog geen punt, maar teleurgesteld, dat ben ik wel.

De tweede tasting valt al wat beter uit; er zit een aangenaam pepertje in - het karton blijft alomtegenwoordig helaas, dat dan weer wel. Deze whisky is fruitig noch erg zoet; zilt noch peaty; opmerkelijk noch opzienbarend; wat hij wel is, dat weet ik wellicht de derde keer.

Die derde keer hebben we ook gehad nu. Noten, zachtzoet, karton blijft ondanks de nu anderhalve maand zuurstof. Dat fabeltje, daar geloof ik ook niet zo in. Milde, vriendelijke, minty instapwhisky waar niemand echt boos van kan worden. Opgetogen word ik er helaas evenmin van. 82 punten.

Copernicus 30YO

 Sample, Thanks Mike Loki. Fresh herby smell, minty, too. Slightly medicinal. For one reason or another it reminds me of 70's liqueur, light-emitting coloured, in a smoky living room birthday celebation with lots of drunk adults and me somewhere in a corner with my new playmobil. Sweet chocolate comes through.

Tastewhise no success either. Chemically faked herbes, chewed on cigar, cheap candy and then some sweet, nice tobacco, finally something worth appreciating. Cinnamon, star anise, both too powerfull for my taste some mint, but nothing to be enthousiastic about. You might have guessed it, I'm not a fan. Will give it a second chance before rating but would not give over 70 right now.

And yes, old wet wood, I agree!

Second tasting: for a moment there is a lot of sweet fruit but the paint solvent tases over immediately. Lots of chemical sweetness after that. Tobacco - like the grain left in your mouth by a cigarette without filter. That evolves in a full blown cigar taste. This one is not for the faint of hearted. Again the overpowering cinnamon, anice, mint - none of them natural feeling but requiring an E-number.
It's a challange, it wants you to choose, it demands an answer. That, on itself, is interesting - on the other hand, I thank the supreme Being that I don't need to digest an entire bottle of the stuff. 75 points.

https://www.whiskybase.com/whiskies/whisky/123030/scotch-universe-copernicus-18-364-u21-17981#note-container

Bunna 12

 Es kijken. Nee, eerst es even ruiken. Diepediepediepe rozijnen, abrikozen. Geweldig. Sherrybom eerste klas, Glendronach Allardice 18 comes to mind. Smaak net zo indrukwekkend als de geur voorspelt. Toffee, caramel, toverballen, in de verte weer rozijnen – als je goed zoekt, zeker niet dwingend. Fijntjes hout in de zachtdroge afdronk. Wauw. Fakkerdefak. 2/2 Serieus aan het proeven, na Glenmorangie 10 & QR als voorafje: geweldige geur, Islay of niet – ik ruik geen peat. Opnieuw heel lekker, met wat pepermuntvulling zoals in after eight. Zalige droge sherry-afdronk. Nog steeds niks geen peat. KOPEN!

Glencadam Bams

 Van Glencadam had ik wel 'ns gehoord maar ik had - buiten een korte associatie met Suske en Wiske (klubikwapperdam) - verder geen aandacht besteed aan dit merk. Ik kocht een setje Bams voor een mooie prijs - Glencadam en Teananich, ook al een verwaarloosde producent. In ieder geval door mij verwaarloosd, dan toch.

Deze Glencadam is een GlencaDAMN! Wat een fraaie, zachte en complexe en aangename noten-, fruit- en graanaccenten in dit whiskyfeestje uit Brechin. Ik ga er naar toe. Binnenkort. En ga er een stuk armer vandaan, verwacht ik.
Inmiddels is de fles gesneuveld, op een donatie voor het vloeibaar archief na. Ik ben nog steeds erg onder de indruk van de boterige, licht vette, naar gebrande noten op de kermis smakende en totaal niet scherp alcoholische dram in mijn glas. Voor wie mijn reviews kent, geen fan van 50+% onverdund. Deze 52% evenwel is glad en randloos. Granig zonder jong te zijn, soepel en zacht, een feest. Glencadam heeft een nieuwe fan.

Teaninich Bams

 Diverse tastings van samples en uiteindelijk een fles.

Grassig en hooi in de geur met peren jong en springerig. Hangt – lichte wittewijnwit - prachtig en opvallend in het glas. Ananas, beetje banaan. Boterig en peperig. Heel de keuken komt voorbij. Citrus. Een sterke jonge whisky, jaren zeggen niet alles.
Latere tasting: Geur grasgroen, citrus, mild.
Watermunt, vaag koude slagerij.
Boterzachte vanille, veel fruit - ananas, banaan, meloen, peer. Zoete tabak, friszachtzoete heerlijke Highlander met misschien niet zoveel (9) jaren en derhalve beperkte diepgang maar wat een feest, deze.

Bladnoch 10YO

 Honing en bloesem springen uit mijn glas - dat ik even heb laten staan om te beluchten, zo voor de zekerheid, want dat schijnt te helpen - zó mijn neus in. Ik geef toe, ik heb me gek laten maken. Moeilijk verkrijgbaar, slechts één per bestelling bij D12, een juichende 90 (!) punten van Ralfie (review 803) - ik ben bezweken. Vanille, zachte kruiden, vers gras, in de verte zoete tabak. Gerstepap met suiker, ja heus, ik ruik het echt.

De smaak is zachtzoet, romig, een klein beetje aangename peperigheid. Custard met vanille.

De afdronk is warm, opnieuw met een zacht nagloeiend pepertje, de vanilletonen blijven hangen. Uitermate bevredigende zeer gunstig geprijsde en subtiele, aangename en makkelijke whisky. Makkelijk is niet te verwarren met simpel - de subtiele nuances blijven een hele poos nazingen in je mond. Nou is 90 punten wel héél flatteus, maar een goede 88 en een advies om hem - zeker voor 5 tientjes - eens te proberen, dat kan er gerust en zonder gewetensbezwaren vanaf.

https://www.whiskybase.com/whiskies/whisky/113367/bladnoch-10-year-old

Ledaig the Monster

Ledaig 2007 GM Exclusive (Tobermory Distillery) Mull SM 56,2%

Geurt fraai naar rook en honing met een scherp randje – met 56% mag dat gerust.  Aantrekkelijk edoch fier, geen kattenpis. ’t Is een mooie Ledaig. Rook, honing, smeerolie in de goede zin van het woord, hars en hout en meubelwas. 

Hartige, bijtende, veeleisende, complexe, dwingende, vuige, vettige garagevloerwhisky die enkel voor de onversaagde held is, voor de ijzervreter die van wanten weet. Maar die proeve van bekwaamheid die de Ledaig aan je stelt is er een van Olympische maat; de beloning is een gouden plak van diepgang en complexiteit. Het spul is ongeveer 10 jaar oud, het hout van het vat heeft maar weinig kwaad aangericht, er zit gelukkig geen narijping op die de rauwe smeerput-aroma’s kon verbloemen. 

Gereedschap in een Engelse, door zwetende bejaarde vrijwilligers gerunde, restauratie- en onderhouds-werkplaats voor 19^e eeuwse stoomlocomotieven. Als je daaraan likt. Dát. 

87 punten.